Jongeren @ Leiderdorp

Aan een uitwisseling in 2006 met leerlingen uit Samorin hebben Josine van Velzen en Liesbeth van den Berg uit Leiderdorp een bijzondere vriendschap overgehouden. Wij spraken Liesbeth die later deze zomer samen met haar vriendin Josine terug reist naar Samorin. De meiden zaten beiden in de derde klas van het Visser ’t Hooft Lyceum toen een oproep werd gedaan voor deelnemers voor een uitlevering met Samorin. Liesbeth melde zich aan. In totaal deden 18 leerlingen dat en ze mochten gelukkig allemaal mee.

Liesbeth vertelt dat Josine in eerste instantie de Slowaakse Jana Paulíková als uitwisselingsmaatje had, maar ook Liesbeth kon het goed met haar vinden. Na terugkomst uit Samorin spraken de Leiderdorpse uitwisselingsleerlingen met elkaar over een terugreis naar de zusterstad. Meerdere mensen waren geïnteresseerd, maar uiteindelijk bleven er niet veel over. Daarom besloten Josine en Liesbeth met zijn tweeën te gaan. Dat deden ze die zelfde zomer nog. De drie meiden hadden een bijzondere klik met elkaar en bleven contact houden.
Het onderhouden van contact met Jana gaat via e-mail en facebook.” Als er iets is in Slowakije of hier in Nederland dan nemen we contact met elkaar op”, vertelt Liesbeth. “Dan vragen we elkaar hoe het gaat en hoe het gaat met haar ouders”.
De zomer erna kwam Jana hierheen. De meiden deden samen allemaal dingen waar ze niet aan toegekomen waren tijdens de uitwisseling. Zo gingen ze naar de Efteling, het open luchtmuseum, Texel en het strand. Het jaar dat daarop volgde gingen Liesbeth en Josine weer naar Samorin. Zij bezochten met Jana en haar ouders het Tatra-gebergte, Hongarije en Polen. Ze hebben ook andere mensen opgezocht, die ze hebben leren kennen tijdens de uitwisseling. Inmiddels is het 2 jaar geleden dat de meiden Jana hebben gezien.
Een bijzonder detail is volgens Liesbeth dat Leiderdorp en Samorin een vriendschapsband zijn aangegaan in het geboortejaar van Jana (1991). Het jaar ervoor is Liesbeth geboren. “Het is bijna als of het zo heeft moeten zijn”, vertelt Liesbeth.
Liesbeth en Josine kregen pas geleden een mailtje van Jana met de vraag wat ze deze zomer gingen doen en of ze nog naar Samorin zouden komen. Dat leek de meiden heel leuk. Tijdens hun bezoek gaan ze een paar daagjes naar Praag, want Jana heeft hen gevraagd of ze dat leuk vinden. De meiden vinden dat inderdaad, dus dat staat in elk geval op het programma. Verder gaan ze naar Bratislava.” Daar zijn grote winkelcentra, dus dat is altijd leuk, lacht Liesbeth. Verder gaan ze thuis wat rondhangen bij Jana.
Liesbeth hoopt ook wat andere mensen weer te zien die ze heeft leren kennen tijdens de uitwisseling. “Wij hebben vorig jaar examen gedaan. Een aantal van hen ook en anderen dit jaar”, vertelt Liesbeth. Ze verwacht dan ook dat er een aantal zijn verhuisd, om te gaan studeren in Bratislava of Praag, maar ze hoopt ze allemaal terug te zien.
Liesbeth kijkt ook uit naar de kookkunsten van de moeder van Jana. Zij kan namelijk heel goed koken. “Ons bezoek daar is zowel voor ons als voor hen een feestje. Dat is voor haar reden om extra lekker te koken”, aldus Liesbeth. Op de vraag hoe de slowaakse keuken er dan uitziet moet ze even nadenken. “Jana’s moeder frituurt verschillende dingen. Ik ben vegetarisch, dus dat is lastig, maar ik pas me aan. Ze heeft bijvoorbeeld een keer courgette gefrituurd en dat was heel lekker. Verder gebruiken ze kaas... Verder weet ik het niet zo goed. Jana’s moeder spreekt geen Engels en Jana kon het niet zo goed vertalen. Ik zal als ik terug ben het in mijn reisverslag zetten!”, zegt Liesbeth. In augustus gaan Liesbeth en Josine op bezoek bij Jana en zullen dan een reisverlag schrijven voor Jongeren@Leiderdorp.
Tenslotte willen we nog weten wat de verschillen zijn in cultuur volgens Liesbeth. Zij denkt dan in eerste instantie aan de jongeren. Zij hangen daar rond op straat. Ze komen bij elkaar bij een fontijn die bestaat uit Tulpen. Dit is verder geen probleem. Wanneer ouderen langs komen, begroeten ze elkaar gewoon vriendelijk. In Leiderdorp blijft het rondhangen van jongeren lastig, aldus Liesbeth. Men leeft in Samorin zowiezo meer buiten. Er zijn ook veel overeenkomsten. Het is daar wel armer dan hier. De jeugd blijft volgens Liesbeth wel hetzelfde. “Dat is in elk land zo”, besluit ze.